Voor de winter grijpen we elk aanbod voor opvang met beide handen aan, want elk hondje uit de kou is er één. Aan het eind van het jaar zijn veel mensen met hele andere dingen bezig dan het adopteren van een hond, en plaatsen we zelf liever ook met extra beleid, in verband met vuurwerk en alle risico’s die dat met zich meebrengt. En dus zitten al onze gastgezinnen VOL. Vol met bofhondjes.
Als je als stichting dan half december binnen 10 dagen 3 honden met spoed moet herplaatsen, dan kunnen we je wel vertellen dat de gezellige donkere dagen voor kerst erg stressvol worden.
Djonny, ondanks onze zorgvuldige procedure zat hij helemaal niet op zijn plek bij zijn adoptant 😢 En er werd druk gelegd op een snel vertrek, Djonny moest weg - en wel NU.
Er kwam een intakeformulier voor Gijsje, een reutje dat nog in Roemenië wacht op een thuis. Deze mensen hadden ook Djonny gezien en waren toch nieuwsgierig naar hem. De volgende dag zijn ze op bezoek geweest bij hem.
Een vrijwilliger is de dag daarna bij ze thuis geweest voor een huisbezoek. Djonny mocht de volgende dag verhuizen, eerst opvang met een optie op adoptie maar binnen een paar dagen waren ze al zo gek op hem! Djonny heeft een nieuwe kans gekregen op geluk!🍀❤️
Djonny was nog niet verhuisd of het volgende verzoek kwam binnen via de mail. Vijf jaar na adoptie moest Hugo op zoek naar een nieuw thuis, en "natuurlijk" met spoed. Mantelzorg belemmerde de zorg voor Hugo.
Wederom gingen bij een aantal teamleden radertjes draaien, waar kunnen we een reu van 9,5 jaar oud onderbrengen?! Een tijdje terug vroeg een adoptant of we een senior hond voor hem hadden, het maatje van zijn hond was overleden. Gelukkig voor ons had hij nog geen andere hond gevonden. En hij was bereid om te kijken of hij en zijn hond een passende match waren met Hugo. Helaas was dat niet het geval.
Gelukkig bood één van onze teamleden uitkomst. 🙏 Hugo werd op kerstavond bij hen gebracht, met ruim 12 kilo overgewicht en zo van slag, overstuur, gestrest... In een rustig tempo gaat Hugo terug naar een gezond gewicht en mag hij tot rust komen.🍀❤️
En in tussentijd kregen we het verdrietige bericht dat één van onze gastgezinnen in die mate ziek was geworden dat ze de zorg voor Truffle niet meer aan kon. En dus deden we een noodoproep.
Via Instagram kregen we een bericht, mensen die in de dagen voor de noodoproep al meerdere keren over Truffle hadden gesproken maar hem niet voor oud en nieuw wilden laten verhuizen. Maar nu de nood hoog was, wisten ze dat ze moesten reageren. Ze vulden op ons verzoek het intakeformulier in, ondertussen hadden we één van onze huisbezoekers in de omgeving al gevraagd, en na een positief intakegesprek volgde de volgende dag het huisbezoek. Twee dagen later was er een mooie kennismaking, Truffle voelde zich heel prettig bij deze mensen. Truffle is verhuisd en gaat nu door het leven als Chester! 🍀❤️
We zijn ontzettend trots op jullie allemaal, iedereen die ons altijd helpt door onze oproepen te delen, een reactie plaatsen, want dat helpt! Dat helpt enorm💛
We zijn trots op onze huisbezoekers, die op dit soort momenten met ons meedenken en direct klaar staan🧡
En ook zijn we trots op het team dat we hebben, mensen die direct schakelen en aan de slag gaan, die in hun achterhoofd de halve of de hele dag bezig zijn met oplossingen bedenken💚
De kracht van samenwerken en klaarstaan voor elkaar en voor de honden is hartverwarmend! Iedereen bedankt 🧡💛💙💚
