Geslacht: teefje
Leeftijd: pup, geboren 4 augustus 2025
Formaat: middenmaat; gewicht bij 6 maanden 12 kilo
Update 14 februari: voor Linux hebben we een fijne nieuwe opvangplek gevonden!💖
De onderstaande urgente oproep is dus gelukkig niet meer van toepassing!
Linux mag nu bij een gastgezin in Appelscha tot rust komen voor ze ter adoptie komt.
12 februari 2026:
❗❗Met grote SPOED ervaren gastgezin of adoptant gezocht❗❗
Linux is een hondje dat momenteel overprikkeld is. Ondanks begeleiding van ons nazorgteam lukt het niet om haar in haar huidige gezin optimaal te begeleiden.🥺
Linux heeft behoefte aan structuur en een goede balans tussen rust en activiteit.
Is er iemand die - uiteraard met steun van onze gedragstherapeut - een enthousiaste maar onbegrepen pup op wil zien bloeien tot een vrolijke puber?🙏
Linux is een teefje van 6 maanden. De onderstaande foto is genomen toen we haar leerden kennen in het asiel, toen was ze jonger. Inmiddels is ze al een tijdje in Nederland. Verder naar beneden op deze pagina vindt u meer foto's.
 |
Informatie geschreven eind november 2025:
Vanwege haar verwachtte formaat en vachtkleur* waren we bang dat Linux een langzitter zou worden. Gelukkig is dit niet het geval, een van onze gastgezinnen had een plekje vrij en dus mocht dit leuke meisje naar Nederland reizen. Zij verblijft sinds eind november in een gastgezin in Alkmaar (Noord-Holland)
* Lees Zwarte honden - waarom maken ze minder snel kans op adoptie voor een toelichting.
In Elisa's asiel waar we haar leerden kennen, was Linux een heerlijk onbesuisd, vrolijk en blij pupje. We nemen de tijd om een beter beeld van haar te krijgen en zodat ze rustig kan wennen aan alle nieuwe indrukken. Wanneer ze ter adoptie komt zal deze pagina uitgebreid aangevuld worden.
Algemene informatie over onze adoptie procedure vindt u op de pagina's Adopteren
Heeft u een vraag? Stuur ons dan een email alstublieft:
Foto's en filmpjes::
25 februari, Linux haar gastgezin schrijft:
Hoi! Voor wij mij nog niet kent. Ik ben Linux 🐾
Ja echt, zo heet ik. Stoer hè?
Ik woon nu precies één week in opvang bij Wilma, Menno en mijn hondenmaatje Yara. In het begin was alles nog een beetje spannend en nieuw, maar nu voel ik me hier al helemaal thuis. 💛
Ik ben héél nieuwsgierig naar de buitenwereld. Als de deur opengaat, gaan mijn neus, ogen en oren meteen aan het werk. Er zijn daar zóveel luchtjes! Gras, wind, andere honden, vliegende vogels en kippen!! De wereld roept een beetje. Maar voorlopig blijf ik vooral nog lekker binnen en in de tuin. En eigenlijk is dat al avontuur genoeg.
De tuin is trouwens mijn officiële wc. Dat weet ik al! Ik moet daar poepen en plassen. Dat heb ik al goed geleerd. Ik doe enorm mijn best en snap steeds beter hoe alles hier werkt. (Ik vind zelf ook dat ik best slim ben.)
En dan Yara… mijn hondenmaatje. Zij weet al precies hoe alles gaat in huis. Ik kijk goed naar haar. Hoe zij rustig blijft. Waar zij gaat liggen. Wanneer zij speelt. Soms speel ik haar enthousiast achterna, soms kruip ik gewoon gezellig bij haar in de buurt. Samen is alles net wat minder spannend.
Ik heb ook al andere hondenvriendjes gemaakt! Saar logeert nu een weekje bij ons. Dat is zó gezellig. Samen snuffelen, samen spelen en samen doen alsof we heel stoer zijn. En dan heb ik ook nog Tommie. Hij komt elke maandag. Elke maandag! Dat is iets om naar uit te kijken. Met hem ga ik ook leren om fijn te spelen.
Mijn dagen hebben een fijne vaste volgorde. Dat noemen ze hier structuur, rust en regelmaat. Voor mij betekent dat:
Drie keer per dag lekker eten.
Spelen (heel belangrijk).
Slapen (ook héél belangrijk).
Knuffelen (het allerbelangrijkst).
En tussendoor leer ik dat ik soms even rustig moet zijn, ook als ik eigenlijk wil stuiteren. Dat is best moeilijk. Maar we oefenen samen. Stap voor stap.
Ik voel me hier veilig. En blij. En elke dag een beetje dapperder.
De wereld buiten wacht wel even. Voor nu ontdek ik mijn huis, mijn tuin, mijn mensen, mijn hondenmaatje Yara en al mijn nieuwe vriendjes. 🐶💛
Oktober 2025, tijdens ons bezoek aan het asiel:
In het particuliere asiel van Elisa verblijven momenteel circa 270 hondjes in buitenkennels, dag in dag uit. Er is een speelveld, maar er is veel te weinig tijd en hulp om alle honden dagelijks daar naartoe te brengen. Dus de kennel is hun leven... In Roemenië zelf zijn de hondjes kansloos, asielhonden worden daar zo goed als nooit geadopteerd, zelfs geen prachtige en lieve puppy's. Gelukkig hoeft dierenliefde niet te stoppen bij een landsgrens!
Op het filmpje kun je een beetje zien hoeveel stress de honden in het asiel ervaren. Er zijn geen verwarmde verblijven dus in de winter is het er ijzig koud - min 25 is geen uitzondering in Solca, Roemenië - en in de zomer is het er vaak smoorheet. Elisa doet fantastisch werk en met de middelen die er zijn, heeft ze de dingen uitstekend voor elkaar 🙏. Maar de middelen zijn beperkt; niet te vergelijken met een asiel in Nederland...
Een indruk van het asiel van Elisa (Do Good Rescue), waar ook deze hond verbleef: