Muis.

Drie jaar geleden werd Muis samen met haar broertjes en zusjes letterlijk over het hek van een particuliere opvang gegooid. Niet alle pups overleefden die val, maar Muis wel en de eerste maanden van haar leven bracht ze door in een kennel. Veilig en goed verzorgd, maar in een beperkte wereld. Toen ze hier in Nederland in een gastgezin kwam, was Muis een angstige hond. Heel eenkennig en onder het bed was haar favoriete schuilplaats. Haar gastmoeder Maria en haar roedel honden hebben Muis uiteindelijk uit haar schulp gehaald en door hen heeft ze kunnen ervaren dat de wereld ook best leuk is.
Maar Muis is nooit helemaal normaal geworden en helaas moesten we steeds opnieuw mogelijke adoptanten afwijzen, omdat ze niet als enigste hond zou kunnen leven en nooit in een drukke omgeving zou aarden.
Maar op een prachtige dag kwam er dan eindelijk toch een superthuis in zicht. Bij iemand die 2 andere hondjes van ons heeft geadopteerd, waaronder het vriendje van Muis uit hetzelfde gastgezin  De afgelopen maanden is het adoptieproces en de overgang van Muis naar haar nieuwe thuis zorgvuldig begeleid en vandaag is ze verhuisd  
Daar is ze blij verwelkomd door haar vertrouwde maatje en we weten zeker dat Muis het nooit beter had kunnen treffen.
Maria en Connie, we zijn jullie ontzettend dankbaar voor al jullie liefde voor Muis. Een hondje dat dood gewenst werd, maar uiteindelijk een heel mooi leven heeft gekregen dankzij jullie   Muis het ga je goed en geniet ervan !!

Lieve hondjes naar Nederland!

Jaaaaa het is gelukt!! Weer 4 honden van Ioana die hun koffertje mogen pakken dankzij onze gastgezinnen   Manola, Ferry, Grumpy en Gratia; eindelijk na jaren mogen ze hun kennel uit!!
En nog 2 hondjes van Florentina, Olly en Marie  Ook zij kunnen meekomen met het transport van de 18e   Onze dank is groot!!

 

Zwerfhonden in Roemenië

Een groep uitgehongerde zwerfhonden ergens op het platteland van Roemenie, vlakbij Mangalia….. Mirela kwam ze af gelopen week tegen en heeft ze gevoerd met wat ze bij zich had, zoals ze wel vaker doet. De toekomst van deze honden is niet fijn en voor de pups die ongetwijfeld geboren gaan worden, zal het niet beter worden…. Dus we willen haar helpen met het steriliseren van deze groep en hebben hiervoor 200 euro gedoneerd. Want het is de enige manier om de cirkel van ellende te stoppen! Ook hebben we voor sterilisaties in Bocsa 300 euro overgemaakt aan Monica, die we vaker met dit soort acties helpen.
Gelukkig kunnen we dit doen omdat mensen doneren aan onze stichting, waarvoor heel erg veel dank !! Het is ook echt broodnodig, want de dierenartskosten van ons zojuist overleden mannetje Cezar bedroegen 659 euro en de crematie kostte 75 euro. Dus lieve donateurs, heel erg bedankt voor jullie steun, want zonder jullie zouden we dit niet allemaal kunnen bolwerken   

Update Duco!

In Roemenie zagen we ook Duco, vel over been, graatmager; het was een wonder dat hij uberhaupt nog leefde…. Geen hond van Ioana, maar van iemand anders die er duidelijk niet meer naar omkeek. Met zijn magere lijf kwam hij naar ons toegehobbeld, het was zo verschrikkelijk om te zien….
We konden hem natuurlijk niet meer uit ons hoofd krijgen en met veel kunst-en vliegwerk hebben we hem nog diezelfde avond uit het asiel weten te krijgen naar een dierenarts. En vandaar uit naar een andere opvang. Hij zit daar nu bijna 3 maanden en hij doet het naar omstandigheden goed. Hij eet, is aangekomen en ziet er helder uit.
Maar goed, hij wordt geschat op 17 jaar en mogelijk is hij een paar jaar jonger, maar het is natuurlijk een hele oude hond. Nog steeds wankel op zijn pootjes.
Wel superlief  
We zitten nu een beetje te dubben over zijn toekomst, die waarschijnlijk niet zo heel lang zal zijn…. Laten we hem daar of toch naar Nederland? Punt is dat zijn opvang niet veel meer is dan een goed asiel. Een hok en heel veel honden, meer is het niet. Voor Roemeense begrippen prima, maar we zouden hem zo graag nog een goede tijd willen geven bij iemand in huis…. Lekker op de bank bij de kachel.
Rust, aandacht, eten en liefde. In een huis zonder katten, want die trekt hij niet. We vragen ons af of er iemand is die hem nog een mooie tijd kan geven? Adoptiekosten zijn niet nodig, eventuele medische kosten zijn (na overleg) voor onze rekening. Voorwaarde is een absoluut betrouwbare en veilige plek, liefst bij mensen die we al kennen vanuit de stichting. Duco zou dan in opvang komen en de verantwoordelijkheid en zeggenschap blijft bij ons. Zou er iemand zijn die dit lieve mannetje nog een tijdje wil vertroetelen?

 

 

Afscheid van Cezar…

Afgelopen donderdag was een dag van verdriet.
Want we hebben onze Cezar moeten laten gaan.
Na uitgebreid onderzoek en een second opinion was de conclusie duidelijk: Cezar heeft geen toekomst meer. De verstopping in zijn darmen werd veroorzaakt door een oude bekkenbreuk en kapotte ruggewervels. Het bekken is scheef gezakt waardoor zenuwen bekneld zijn geraakt en waardoor de darmen niet meer konden persen. Daardoor is een megacolon ontstaan (een stuk dikke darm dat niet meer werkt en ontzettend uitgerekt is door ontlasting) en is er ook een vernauwing gekomen in het laatste stuk van de darmen. Dit proces was al een aantal maanden aan de gang, gezien de grootte van het uitgerekte stuk. Laxeermiddelen deden hun werk onvoldoende, eens in de 3 dagen kwam er met heel veel moeite een klein beetje ontlasting. De foto van afgelopen donderdag liet een dikke darm vol ontlasting zien. Het advies was euthanasie, want een operatie zou allerlei complicaties met zich mee brengen en zou ook niks kunnen doen aan het vernauwde stuk darm.
De allergie, het slechte lopen, het was allemaal behandelbaar, maar een megacolon en een vernauwing tegelijkertijd is niet te verhelpen. Het is zo ontzettend verdrietig om zo’n lieve hond te moeten laten inslapen. Cezar was nog maar een maand in Nederland en genoot zo van zijn mand, het spelen en alle liefde en warmte. 
Zijn beide gastmoeders Debbie en Mirjam waren bij zijn afscheid en het verliep allemaal rustig en heel snel. Maar wat doet het zeer. 


Want Cezar verdiende zoveel meer dan dit na jaren in een kleine kennel te hebben geleefd. We hebben hem daar gezien, een triest koppie en wat afwachtend; maar al snel helemaal blij met aandacht en iets lekkers. Hij raakte ons en we wisten ook, als we hem nu laten zitten, komt hij nooit meer weg, want niemand adopteert zo’n hond rechtstreeks. Dus we hebben hem naar Nederland gehaald in de hoop dat hij nog een paar mooie jaren zou hebben. Maar helaas besliste het lot anders en dat voelt ontzettend oneerlijk en intens verdrietig. 
De enige schrale troost is dat de laatste maand van zijn leven heel mooi en goed is geweest. En dat hem een pijnlijke eenzame dood in zijn kennel bespaard is gebleven. Lieve Debbie en Mirjam, heel veel dank daarvoor. Hij is gestorven in liefdevolle armen 

 

 

Jones!

Onze Jones heeft gisteren zijn gouden mand…euhmmm… bank gevonden. Voor dit kereltje is 2018 supergoed begonnen. Met heel veel dank aan Suus voor zijn opvang, want daardoor heeft hij een enkeltje Nederland kunnen krijgen! 
Het ga je goed Jones, heb een mooi leven!

Gelukkig Nieuwjaar!

Lieve mensen, dankzij iedereen die ons gesteund heeft het afgelopen jaar kunnen we melden dat we in 2017 :
71 honden hebben bemiddeld naar hun eigen thuis
57 honden hebben kunnen laten steriliseren
en daarnaast heel veel honden hebben geholpen met voerdonaties en betere opvang. We hebben ondermeer actie gevoerd voor de 250 honden in het gemeente-asiel van Resita, de niemandshonden en de kettinghonden van Petru. Ook hebben we honden kunnen helpen met ernstige fysieke problemen ten gevolge van uithongering en mishandeling, zoals Tessa, Duco en Benthe.
Het is een prachtig resultaat en we hebben dit kunnen realiseren dankzij alle donateurs, gastgezinnen en adoptanten. Heel veel dank daarvoor!! En ook ons team van vrijwilligers willen we hier vermelden, want ze staan dag en nacht klaar voor de stichting. Ook jullie enorm bedankt!!
We gaan vol goede moed verder in 2018 en we wensen iedereen een heel gelukkig en dierbaar nieuw jaar! 
Namens het bestuur,
Jeanette Niemeijer

De kettinghondjes

Veel van jullie zullen al over de kettinghondjes van Petru hebben gelezen op onze Facebookpagina. Petru doet wat in zijn mogelijkheden ligt, maar honden aan een ketting is natuurlijk vreselijk. We hebben daarom een aantal honden, die er het slechts aan toe waren, laten overplaatsen naar Laura. Cara, oudje Mimi, Porthos, Bobo, Mary en 3-potertje Hero zitten nu bij Laura in opvang. We hebben Petru beloofd om te helpen met hondenhokken en kennels, dus hij is druk bezig om van alles te regelen en te bouwen. Hopelijk snel bericht dat dat lukt, want een kettingleven is gruwelijk.
We zijn nog altijd hard op zoek naar nieuwe gastgezinnen om deze lieverds snel naar Nederland te kunnen halen. Informeer gerust naar de mogelijkheden!
Kunt u niet opvangen, maar wilt u wel graag helpen? Misschien wilt u dan meehelpen in het betalen van de opvangkosten. We betalen € 35,- per maand, per hondje… dat tikt snel aan. Iedere bijdrage is enorm welkom op rekeningnummer NL66 RABO 0108573974 t.n.v. Straydogs Rescue Nederland, graag o.v.v. Kettinghonden 
Petru. Heel erg bedankt alvast!

Kersthondje Tinny is in Nederland!

Kersthondje Tinny is ook in Nederland aangekomen. Deze kleine frutsel werd gedumpt bij Florentina en omdat ze al zoveel honden heeft, hebben we haar laten overkomen. Want hondjes als Tinny zitten dan wel veilig in een opvang, maar als er geen doorstroom is, kan Florentina ook niks meer…. Bovendien is Tinny een heel lief en sociaal hondje van nog maar 1 jaar oud. Dus daar moet toch zeker een goed thuis voor te vinden zijn? Ze vindt het in ieder geval erg leuk in Nederland en heeft net haar eerste strandwandeling gemaakt. 
Tinny is natuurlijk gesteriliseerd, gevaccineerd en getest op ondermeer hartworm. En van de adoptiebijdrage van onze jonge honden gaat 10 euro naar het sterilisatie-actiepotje! Dus wie helpt een handje en helpt een superlief hondje?

Drie hondjes in hun eigen warme mand!

Dankzij onze gastgezinnen hebben 3 honden hun mand gevonden en is er voor 2 een adoptie in de pijplijn!
Kiss, Ushi en Dido mochten afgelopen week verhuizen en hopelijk Jojo en Timo binnenkort! Het zijn 5 hondjes en ja, een druppel op de gloeiende plaat, want hiermee lossen we de ellende in Roemenie niet op. Dat weten we heel goed.  Maar hoe kun je in die ogen kijken en doof zijn voor hun schreeuw om hulp? 
Ze laten verrotten in een kennel is geen optie wat ons betreft. 
Deze 5 zijn gered dankzij mensen die hun hart en huis tijdelijk open hebben gesteld. Ontzettend bedankt Debbie, Ellen, Maria, Jolanda en Marga. Een straathondje opvangen en begeleiden is niet altijd makkelijk, maar jullie hebben het toch maar mooi voor elkaar gebokst! Iets om heel erg trots op te zijn!!