Gezondheid

Net als in Nederland komen ook in Roemenië bepaalde hondenziekten voor. De honden die ter adoptie staan, worden gevaccineerd tegen rabiës en krijgen de coctail-enting tegen hondenziekte (Distemper), leverziekte (Hepatitis), Parvo en Parainfluenza. Daarnaast komen in Roemenië ziekten voor die worden overgedragen door coldteken en muggen. Vlak voor vertrek worden de honden ouder dan 7 maanden met een snaptest getest op hartworm. Omdat hartworm een incubatietijd kent van 6-7 maand, is deze test niet zinvol bij honden die jonger zijn en deze test is dus geen garantie dat ze niet ziek worden. Afhankelijk van de situatie en de achtergrond van de hond testen we ook op ehrlichia, anaplasma en de ziekte van Lyme. Hieronder staan de ziekten die in meer of mindere mate voorkomen:

Hartworm

Hartwormen zijn de meest levensbedreigende hondenwormen, omdat ze zich in het hart en de longslagaderen van de hond vestigen waar zij een tekortschieten van de hartfunctie en uiteindelijk de dood veroorzaken.Volwassen wormen zijn 10 tot 30 cm lang en hebben een diameter van ongeveer 1 mm. In Noord-Amerika komt hartworm wijdverspreid voor en is het al langer een groot probleem. In Europa is dit een sterk naar het noorden oprukkende aandoening.

Hartwormen worden overgedragen door muskieten. Wanneer een besmette muskiet een hond bijt, geeft hij de larven van de worm door die vervolgens door het lichaam migreren totdat ze in circa 3-4 maanden tijd hun uiteindelijke bestemming hebben bereikt (hart en longslagaderen); daar groeien ze binnen nog eens 3 maanden uit tot volwassen wormen (macrofilariae) en beginnen larven te produceren (microfilariae) die ongeveer 2 jaar kunnen overleven in de bloedsomloop. Wanneer een muskiet een besmette hond bijt, pikt hij deze larven op en kan de besmetting zo doorgeven aan andere honden.

Symptomen

Na verloop van tijd veroorzaakt de aanwezigheid van volwassen wormen in het hart en de longslagaderen een ontsteking en een verdikking van de wand van de aderen. Dit leidt tot een verhoging van de bloeddruk en een grotere inspanning van het hart om het bloed door deze aderen te pompen. Als gevolg kan de hartfunctie van de hond tekort gaan schieten, wat uiteindelijk tot de dood kan leiden. De hond vertoont doorgaans pas klinische symptomen wanneer de ziekte in een zeer ernstig stadium is gekomen (meestal 3 tot 5 jaar na besmetting). De eerste tekenen bestaan uit af en toe hoesten en vermoeidheid; later wordt de hoest chronisch en gaat gepaard met een moeizame ademhaling – vooral tijdens en na lichaamsbeweging –, een lichte bloedarmoede en lusteloosheid. In vergevorderde gevallen kan de hond zelfs al na een lichte lichamelijke inspanning instorten. De meeste honden ontwikkelen uiteindelijk een congestief tekortschieten van de hartfunctie.

Behandeling

De behandeling van een hartwormbesmetting is een lang en riskant proces. Zowel stervende hartwormen als hun larven kunnen leiden tot shock en embolie. Tijdens de behandeling moeten honden streng gecontroleerd worden op bijwerkingen en moet hun activiteit gedurende een paar weken beperkt worden. Bovendien – in vergevorderde gevallen – herstelt hun gezondheid zich niet; zelfs niet na een doeltreffende behandeling.

De preventie van hartworm gebeurt met het ontwormingsmiddel Milbemax.

Borreliose (Ziekte van Lyme)

De ziekte van Lyme wordt veroorzaakt door een bepaalde soort bacterie, genaamd Borrelia Burgdorferi. De bacterie wordt overgebracht door de Ixodes-teken die ook hier in Nederland voorkomen. Alhoewel veel honden in een gebied waar Lyme voorkomt, blootstaan aan de bacterie (via teken), ontwikkelen maar weinig honden ziekte als gevolg hiervan.

Symptomen

Indien een hond ziekteverschijnselen krijgt van de Ziekte van Lyme, dan treden er in het algemeen vage klachten op:

  • koorts
  • lusteloosheid
  • wisselende kreupelheid
  • nierproblemen (ontstekingen)

Indien deze symptomen voorkomen i.c.m. een hoge waarde van antistoffen in het bloed, dan is het waarschijnlijk dat de hond de Ziekte van Lyme heeft.

Behandeling

De Ziekte van Lyme is te behandelen met antibiotica gedurende een lange periode (2-4 weken). Het kan echter gebeuren dat het niet helemaal lukt de bacterie te doden. Het hond is dan “persisterend geïnfecteerd´. Dat wil zeggen: de hond is nog drager van de ziekte, maar heeft er geen verschijnselen van. Deze verschijnselen kunnen wel terugkeren als de weerstand van het dier daalt (bij ziekte, of bij het gebruik van bepaalde medicijnen).

Ehrlichiose/anaplasma

Ehrlichiose wordt veroorzaakt door verschillende soorten bacteriën, die door teken worden overgebracht.
De belangrijkste soorten bacteriën die Ehrlichiose kunnen veroorzaken zijn: Ehrlichia canis, Anaplasma (Ehrlichia) platys en Anaplasma phagocytophilum. Hoewel de ziekteverschijnselen sterk overeenkomen, onderscheiden de bacteriën zich in de mate waarin ze ziekteverwekkend zijn en de gebieden waarin ze voorkomen. Ook worden de verschillende soorten bacteriën door verschillende soorten teken overgebracht

Symptomen

De ziekte die veroorzaakt wordt door Ehrlicha canis verloopt meestal in meerdere fasen.
De volgende ziekteverschijnselen kunnen 7 tot 21 dagen na de infectie te zien zijn:

  • koorts
  • verminderde eetlust
  • neusbloedingen en vergrootte lymfeknopen.

Indien de ziekte in deze fase niet herkend en behandeld wordt, dan volgt de subklinische fase die maanden tot jaren kan duren.
Daarna volgt de chronische fase met ziekteverschijnselen die variëren van mild tot levensbedreigend.
De volgende ziekteverschijnselen kunnen optreden:

  • lusteloosheid
  • gewichtsverlies
  • spontane bloedingen
  • bloedarmoede
  • onderhuidse vochtophopingen
  • neurologische verschijnselen
  • oogaandoeningen
  • bloedvergiftiging.

De tekensoorten die E. canis overbrengen vindt men voornamelijk in tropische en subtropische gebieden zoals Zuid-Europa, maar de laatste jaren lijkt de verspreiding zich ook verder naar het noorden te verplaatsen.
De ziekte die veroorzaakt wordt door Anaplasma (Ehrlichia) platys geeft over het algemeen minder ernstige ziekteverschijnselen en als ze er zijn, zijn dat vaak cyclische koortspieken samen met lusteloosheid en verminderde eetlust. De ziekte komt in dezelfde gebieden voor als die veroorzaakt wordt Ehrlichia canis.
De ziekte die veroorzaakt wordt door Anaplasma phagocytophilum komt voornamelijk voor in Noord-Europa (Scandinavië en Zwitserland). De ziekteverschijnselen kunnen zeer verschillend zijn, de meest voorkomende zijn: koorts, lusteloosheid, verminderde eetlust, gewrichtsontsteking en neurologische verschijnselen.