Dag 1 in RoemeniĆ«…

Een korte impressie van onze eerste dag in RoemeniĆ«….. we hebben 2 particuliere asielen bezocht en nog een kleine opvang bij iemand in de tuin. Tuin is niet het goede woord, het is een samenraapsel van gore hokjes, kleine kennels, stront en troep. Met honden, heel veel honden achter tralies. En de particuliere asielen zijn dan wel iets groter, maar er zitten ook veel meer honden in een kennel. Hoe kun je in woorden uitdrukken wat je ziet, voelt en hoort. Het huilen om vrijheid en aandacht. De zwijgende broodmagere hond in een hoekje tussen de drollen. De honden die in de tralies klimmen. De kreupele hond met doorgezakte poten. En het merendeel van de honden zo waanzinnig lief. Zo goed van vertrouwen en zoveel hoop in die ogen.
Het is een verschrikking om hier tussen te staan. Want we weten allemaal dat volwassen en wat oudere honden nauwelijks kans maken om ooit nog hier weg te komen. De meesten zullen hier de rest van hun jaren blijven zitten. Er zat een saluki-mix, oud, met klitten waar je alleen nog maar het scheermes in kunt zetten. Ook zij komt nooit meer weg.
En dat maakt alles zo in en intriest.
Maar we zijn hier naartoe gegaan met hoop. De hoop dat we foto’s en filmpjes kunnen maken om honden te promoten. Dus dat gaan we doen. Want ze verdienen zoveel meer dan dit leven en misschien is dit hun kans! Alle honden in dit album zijn lief en sociaal. We hebben nog veel meer foto’s en de betere foto’s staan op onze fototoestellen, dus die zoeken we straks in Nederland uit, maar als iemand nu een hondje ziet en meer informatie wil, zeg het dan, want dan gaan we daar achteraan!
Ergens in een hoekje in een van de asielen zaten overigens 2 kleine pups. Onder de vliegen en huilend in een kleine bench. Die hebben we vandaag mee kunnen nemen en zitten nu bij een dierenarts. Met een beetje geluk gaan zij het redden.